Ύμνοι εναντίον Σύγχρονη Λατρείας
9η Φεβρουαρίου
Καταχωρήθηκε: υπό Πίστη .
Ετικέτες: εκκλησιαστική μουσική , σύγχρονη χριστιανική μουσική , ύμνους , τραγούδια πνευματικές
Εφεσίους 5:19 (New American Standard Bible)
μιλώντας για το ένα το άλλο σε ψαλμούς και ύμνους και τραγούδια πνευματικές, τραγουδώντας και κάνοντας μελωδία με την καρδιά σου στον Κύριο?
Συχνά ακούω συζητήσεις για τη μουσική σε πολλές εκκλησίες σήμερα. Πάντα θα υπάρχουν άνθρωποι που αγαπούν τη μουσική που μεγάλωσε στην εκκλησία με. Και όταν ακούω κάτι νέο μπορεί να παραπονούνται ότι η εκκλησία παίρνει μακριά από την καθαρή μορφή της λατρείας που ύμνους διαθέτουν. Το πρόβλημα που προκύπτει σε ό, τι ορίζουν ως ύμνους. Από την άλλη άκρη του φάσματος, μερικοί θέλουν να απομακρυνθούν από ύμνους, επειδή δεν θέλουν τη μουσική να διώξουν τους νεότερους επισκέπτες του με τις ελπίδες εκτροφής των ζώων που προέρχονται so ότι μπορούν να ακούσουν τα μηνύματα και να γίνει μετατρέπει. Και εδώ υπάρχει ένα πρόβλημα με το να μην έκκληση προς τους τρόπους που διάφοροι άνθρωποι αρχίζουν να αληθινή λατρεία.
Εκείνοι που μεγάλωσαν με το παλιό ύμνους θα απολαμβάνουν ακόμα το ύμνους. Εκείνοι που μεγάλωσαν με έναν πιο σύγχρονο ήχο θα έχει μια προτίμηση για τη σύγχρονη μουσική λατρείας. Αλλά δεν πρέπει να είναι αποκλειστική. Υπάρχουν επίσης πολλές εκκλησίες που χρησιμοποιούν "Χώρα" στυλ με ύμνους ή περισσότερα σύγχρονα τραγούδια πνευματικές. Προσωπικά, θα διαπιστώσετε ότι σκληρά για να προσκυνήσουν, αλλά δεν μπορώ να πω ότι είναι λάθος. Απλώς δεν απευθύνεται σε μένα.
Αλλά πραγματικό θέμα μου είναι ότι οι άνθρωποι, προσπαθώντας να δικαιολογήσει την προτίμησή τους στη μουσική θα δώσει κάποια πολύ κουτσός επιχειρήματα. Πριν από μερικά χρόνια ένας αγαπητός κυρία κατήγγειλε κατά τη διάρκεια της υπηρεσίας το Σάββατο το βράδυ ότι φαίνεται πως κάνει μόνο τη σύγχρονη μουσική πια. Τότε υποστήριξε ότι η νέα ουσία δεν έχει μιλήσει για το αίμα και τους ύμνους κάνουμε. Καλά η μουσική για το πρωί της Κυριακής είχε ήδη επιλεγεί και ότι δεν πρόκειται να αλλάξει, αλλά της 5 τραγούδια επιλέγονται οι τέσσερις ήταν σύγχρονο, και ένας ήταν ύμνος (Defined όπως: είναι στο υμνολόγιο. Αντιστρόφως: δεν είναι σε υμνολόγιο όχι = ύμνος.) Τρεις από τους τέσσερις "μη-ύμνους" ανέφερε το αίμα του Ιησού. Ο "ύμνο" δεν το έκανε. Εγκατέλειψε έρχονται λυπάμαι που το λέω. Αλλά αυτό ήταν δεν είναι σκόπιμη προσπάθεια να αποδείξει λάθος της, ούτε για να δικαιολογήσουν τις μελλοντικές επιλογές. Βρήκε άλλη εκκλησία όπου ήταν πιο άνετα. Και αν και θα καλωσορίσω πίσω να λατρεία και την υποτροφία με εμάς, έχει ένα νέο πάστορας, και δεν είμαστε σε επιχειρήσεων για την κλοπή προβάτων άλλου βοσκού.
Μερικά από τα πράγματα που οι άνθρωποι δεν λαμβάνουν υπόψη τις κλίσεις προ-ύμνο τους είναι ότι κάποια στιγμή οι ύμνοι ήταν σύγχρονη μουσική, και σε ορισμένες περιπτώσεις θεωρήθηκαν ακατάλληλες για την αληθινή λατρεία. Επίσης, δεν είναι κάθε τραγούδι που εντοπίστηκαν σε ένα υμνολόγιο πληροί τον ορισμό του κάθε ατόμου από έναν ύμνο. Έπειτα, υπάρχει το "τεστ του χρόνου» κριτήριο. Αυτός είναι, ότι θα πρέπει μόνο να τραγουδούν τα τραγούδια που έχουν υπομείνει τη "δοκιμασία του χρόνου». Τι συνάγω από αυτό είναι ότι ένα τραγούδι που πρέπει να τραγουδήσει και αγαπήσει στην εκκλησία για αρκετά χρόνια πριν μπορεί να χαρακτηριστεί ως έναν ύμνο, αλλά μέχρι το κάνει δεν θα πρέπει να τραγουδιέται στην εκκλησία, επειδή δεν έχει σταματήσει ο "έλεγχος του χρόνου ". Είμαι ευτυχής για το ότι το κριτήριο δεν είχε εκτελεστεί πίσω πριν είχαμε τέτοιες όμορφες ύμνους όπως το" A Mighty Fortress "," Amazing Grace "," Πώς Great Thou Art "," ζει "," The Old τραχύ Σταυρός " , και πολλά, πολλά άλλα. οφείλω να προσθέσω και εγώ ότι υπάρχουν πολλοί ύμνοι που βρίσκονται σε πολλά hymnals ότι ποτέ δεν έχω ακούσει τραγουδιέται στην εκκλησία κατά τη δική μου περισσότερο από πενήντα χρόνια των πιστών παρόντων. Έτσι θα έλεγα ότι αυτά που δεν έχουν υπομείνει το "δοκιμασία του χρόνου». Είμαι βέβαιος ότι σε ένα χρόνο ήταν καλά αγαπούσε, και πιθανώς ήταν σημαντικές σε κάποιον, ή σε μια χρονική περίοδο, αλλά φαίνεται να έχει χάσει τη σημασία.
Τώρα, ας δούμε το άλλο άκρο του φάσματος. Υπάρχουν εκείνοι που αγαπούν το more σύγχρονο, αισιόδοξο τραγούδι και σκεφτείτε την παλιά ύμνους είναι βαρετή ή περιττή. Λυπάμαι νομίζουν ότι, αλλά μπορώ να κατανοήσω ότι η αντίληψη, σε κάποιο βαθμό . Όταν για πρώτη φορά άρχισα να παίζω πιάνο πίσω στη δεκαετία του '70 που βρήκα ύμνους δύσκολο να παίξει όχι, γιατί thay ήταν περίπλοκη, αλλά επειδή ήταν πολύ απλό. Οι χορδές δεν άλλαξε αρκετά συχνά. Το πρότυπο 4-μέρος αρμονιών ήταν αναμενόμενες και απλοϊκή. Αλλά όλα αυτά τα χρόνια έχω μάθει να προστεθεί το πάθος για τη μουσική. συνειδητοποίησα πως το πάθος είχε πάρει χαθεί στον τυπικότητα και την απλότητα.
Αυτό έχει συμβεί όχι μόνο με τη μουσική, αλλά με τις ιεροτελεστίες και τα τελετουργικά, η στερεότυπη σειρά των υπηρεσιών, η προ-γραπτό τις προσευχές, και πολλές άλλες πτυχές των υπηρεσιών της εκκλησίας. Είναι εντάξει να έχουν την τάξη και τη συνοχή όσο υπάρχει πάθος , το πάθος για τη σχέση με το Σωτήρα μας, το πάθος για τη ζωή το Ευαγγέλιο στη ζωή μας, τα σπίτια μας, χώρους εργασίας μας, η αγορά-θέσεις, το πάθος για τη λατρεία και τον έπαινο για Παντοδύναμος Θεός, το πάθος για δικαιοσύνη. Μερικές φορές η επιθυμία για την οδήγηση της ισχύος του και αισιόδοξο, συναρπαστική, δυνατή μουσική γίνεται υποκατάστατο εκληφθούν ως αληθινό πάθος. Αλλά το μήνυμα των τραγουδιών ανάγκη να εμπνεύσει αληθινό πάθος για τη λατρεία, τον έπαινο, λατρεία, ευγνωμοσύνη προς τον Παντοδύναμο Ελεήμων Θεός που μας έδωσε τον Υιό Του σαν θυσία για την λογαριασμό μας, ώστε να μπορέσουμε να γίνει η δικαιοσύνη του Θεού.
Υπάρχουν πολλά τραγούδια που τραγουδιούνται στην εκκλησία σήμερα ότι δεν εμπνέουν το πάθος μέσα μου. Ορισμένα από αυτά τα τραγούδια είναι σύγχρονα, μερικά από αυτά είναι ύμνοι. Αλλά δόξα τω Θεώ, υπάρχουν πολλές και των δύο που είναι εμπνευσμένη από το Άγιο Πνεύμα που αναπνέουμε σε εμένα και τους άλλους το πάθος για τα πράγματα του Θεού. Δεν είναι για τη μουσική. Είναι για τη ζωή-δίνοντας δύναμη προφορικά με ψαλμούς, ύμνους και τραγούδια πνευματικές. Είναι για το τραγούδι και να κάνει μελωδία στις καρδιές μας προς τον Κύριο. Πρόκειται για παρακαλώντας το Θεό με τη χαρούμενη θόρυβο και την συντετριμμένη καρδιά. Και σίγουρα δεν είναι για την κριτική κάποιου άλλου προτίμηση στη μουσική (έστω και αν είναι η "χώρα").
Tracy Henness
