Ύμνοι εναντίον Σύγχρονης Λατρεία
9η Φεβρουαρίου
Δημοσιεύτηκε: σύμφωνα με πίστη .
Ετικέτες: εκκλησία μουσική , σύγχρονη μουσική χριστιανική , ύμνους , τραγούδια πνευματική
Εφεσίους 5:19 (Νέα American Standard Αγία Γραφή)
μιλώντας ο ένας στον άλλον, με ψαλμούς και ύμνους και ωδές πνευματικές, τραγουδώντας και κάνοντας τη μελωδία με την καρδιά σας στον Κύριο?
Ακούω συχνά συζητήσεις για τη μουσική σε πολλές εκκλησίες σήμερα. Πάντα θα υπάρχουν άνθρωποι που αγαπούν τη μουσική που μεγάλωσε στην εκκλησία με. Και όταν ακούνε κάτι νέο που μπορεί να παραπονούνται ότι η εκκλησία έχει πάρει μακριά από την καθαρή μορφή της λατρείας που διαθέτουν ισχυρούς ύμνους. Το πρόβλημα ανακύπτει σε ό, τι ορίζουμε ως ύμνους. Στο άλλο άκρο του φάσματος, κάποιοι θέλουν να απομακρυνθούν από ύμνους, επειδή δεν θέλουν τη μουσική για να διώξουν τους μικρούς επισκέπτες με τις ελπίδες της η διατήρησή τους έρχονται έτσι ώστε να μπορούν να ακούσουν τα μηνύματα και να μετατρέπει. Και πάλι υπάρχει πρόβλημα με την μη ελκυστική για τους τρόπους με τους οποίους διαφορετικοί άνθρωποι εισέρχονται σε αληθινή λατρεία.
Εκείνοι που μεγάλωσε με τους παλιούς ύμνους θα απολαύσουν τους ύμνους. Εκείνοι που μεγάλωσε με ένα πιο σύγχρονο ήχο θα έχει μια προτίμηση για τη σύγχρονη μουσική λατρεία. Αλλά ούτε πρέπει να είναι αποκλειστική. Υπάρχουν επίσης πολλές εκκλησίες που χρησιμοποιούν μια "χώρα" στυλ σε ύμνους ή πιο σύγχρονα πνευματικά τραγούδια. Προσωπικά, θα δυσκολευτείτε να το λατρεύουν με, αλλά δεν μπορώ να πω ότι είναι λάθος. Απλώς δεν απευθύνονται σε μένα.
Αλλά πραγματικά το θέμα μου είναι ότι οι άνθρωποι, προσπαθώντας να δικαιολογήσει την προτίμησή τους στη μουσική θα δώσει μερικές αρκετά κουτσός επιχειρήματα. Μερικά χρόνια πριν, μια αγαπητή κυρία κατήγγειλε κατά τη διάρκεια της υπηρεσίας βράδυ του Σαββάτου φαίνεται ότι κάνουμε μόνο σύγχρονη μουσική πια. Στη συνέχεια, υποστήριξε ότι η νέα ουσία δεν μιλάμε για το αίμα και οι ύμνοι κάνουν. Καλά η μουσική για το πρωί της Κυριακής είχε ήδη επιλεγεί και αυτό δεν πρόκειται να αλλάξει, αλλά τα 5 τραγούδια επιλέγονται οι τέσσερις ήταν σύγχρονα, και ο ένας ήταν ένας ύμνος (που ορίζεται ως: είναι το υμνολόγιο Αντίθετα:. Δεν υμνολόγιο = δεν ύμνος.) Τρία από τα τέσσερα «δεν-ύμνους" ανέφερε το αίμα του Ιησού. Ο "ύμνος" δεν το έκανε. Εγκατέλειψε έρχονται λυπάμαι που το λέω. Αλλά αυτό δεν ήταν μια σκόπιμη προσπάθεια να αποδείξει το λάθος της, ούτε να δικαιολογήσει τις μελλοντικές επιλογές. Βρήκε μια άλλη εκκλησία, όπου ήταν πιο άνετα. Και παρόλο που θα ήθελα να καλωσορίσω πίσω της την λατρεία και την υποτροφία με μας, έχει ένα νέο πάστορα, και δεν είμαστε στην επιχείρηση για την κλοπή των προβάτων ενός άλλου βοσκού.
Μερικά από τα πράγματα που οι άνθρωποι δεν λαμβάνουν υπόψη pro-ύμνο κλίσεις τους είναι ότι σε ένα χρόνο οι ύμνοι ήταν σύγχρονη μουσική, και σε ορισμένες περιπτώσεις θεωρήθηκαν ακατάλληλες για την αληθινή λατρεία. Επίσης, δεν είναι, κάθε τραγούδι που βρέθηκαν σε ένα υμνολόγιο πληροί τον ορισμό του κάθε ατόμου από έναν ύμνο. Στη συνέχεια, υπάρχει η «δοκιμασία του χρόνου» κριτήριο. Δηλαδή, ότι θα πρέπει μόνο να τραγουδούν τα τραγούδια που έχουν υπομείνει τη "δοκιμασία του χρόνου". Αυτό που συνάγω από αυτό είναι ότι ένα τραγούδι πρέπει να τραγουδήσει και αγαπήσει στην εκκλησία για μια περίοδο αρκετών ετών πριν από το να χαρακτηριστεί ως έναν ύμνο, αλλά μέχρι να το κάνει αυτό δεν θα πρέπει να τραγουδιέται στην εκκλησία, επειδή δεν έχει αντέξει τη " δοκιμασία του χρόνου ". Είμαι ευτυχής για το ότι το κριτήριο δεν υπήρξε εφαρμογή της πίσω πριν είχαμε τέτοια ωραία ύμνους όπως "A Mighty Φρούριο", "Amazing Grace", "Πώς Μέγας ει", "ζει", "Η Παλιά Rugged Σταυρός», και πολλά, πολλά περισσότερα. Πρέπει να προσθέσω επίσης ότι υπάρχουν πολλοί ύμνοι που βρέθηκαν σε πολλές ύμνων ότι ποτέ δεν έχω ακούσει τραγουδιέται στην εκκλησία σε περισσότερα από πενήντα χρόνια μου συμμετοχή των πιστών. Έτσι θα έλεγα ότι αυτά δεν έχουν υποστεί την "δοκιμασία του χρόνου". Είμαι σίγουρος ότι κάποια στιγμή θα ήταν καλά αγαπούσε, και πιθανώς ήταν σημαντικές σε κάποιον, ή σε μια χρονική περίοδο, αλλά φαίνεται να έχουν χάσει τη σημασία.
Τώρα, ας δούμε το άλλο άκρο του φάσματος. Υπάρχουν εκείνοι που αγαπούν τα πιο σύγχρονα, αισιόδοξο τραγούδια και πως οι παλιές ύμνοι είναι βαρετά ή άσχετα. Λυπάμαι που σκέφτονται αυτό, αλλά μπορώ να καταλάβω αυτήν την αντίληψη σε κάποιο βαθμό. Όταν άρχισα να παίζω πιάνο πίσω στη δεκαετία του '70 που βρήκα ύμνους δύσκολο να παίξει, επειδή δεν είχαν Thay περίπλοκη, αλλά επειδή ήταν πολύ απλό. Οι χορδές δεν αλλάζουν αρκετά συχνά. Οι τυποποιημένες 4-τμήμα αρμονίες ήταν προβλέψιμη και απλοϊκή. Αλλά όλα αυτά τα χρόνια έχω μάθει να προσθέσετε το πάθος για τη μουσική. Συνειδητοποίησα ότι το πάθος είχε χαθεί στην τυπικότητα και την απλότητα.
Αυτό συνέβη όχι μόνο με τη μουσική, αλλά με τις τελετές και τελετουργίες, τη στερεότυπη σειρά των υπηρεσιών, των προ-γραπτά τις προσευχές, και πολλές άλλες πτυχές των υπηρεσιών της εκκλησίας. Είναι εντάξει να έχουμε τάξη και συνοχή όσο υπάρχει το πάθος, το πάθος για τη σχέση με τον Σωτήρα, το πάθος μας για τη ζωή το Ευαγγέλιο στη ζωή μας, τα σπίτια μας, χώρους εργασίας μας, την αγορά-θέσεις, το πάθος για τη λατρεία και τον έπαινο στο Θεό Παντοδύναμος, το πάθος για δικαιοσύνη. Μερικές φορές η επιθυμία για την κινητήρια δύναμη της οπτιμιστής, συναρπαστική, δυνατή μουσική γίνεται υποκατάστατο λάθος για το αληθινό πάθος. Όμως, το μήνυμα των τραγουδιών πρέπει να εμπνεύσει το αληθινό πάθος για τη λατρεία, τον έπαινο, τη λατρεία, ευγνωμοσύνη προς τον Παντοδύναμο Θεό Ελεήμων που μας έδωσε τον Υιό Του ως θυσία για λογαριασμό μας, έτσι ώστε να μπορούσε να γίνει η δικαιοσύνη του Θεού.
Υπάρχουν πολλά τραγούδια στην εκκλησία σήμερα που δεν εμπνέουν το πάθος μέσα μου. Μερικά από αυτά τα τραγούδια είναι σύγχρονα, μερικά από αυτά είναι ύμνοι. Αλλά δόξα τω Θεώ υπάρχουν πολλοί τόσο που εμπνέονται από το Άγιο Πνεύμα που αναπνέουν σε εμένα και τους άλλους το πάθος για τα πράγματα του Θεού. Δεν είναι για τη μουσική. Πρόκειται για τη ζωογόνο δύναμη αποδεικνύεται σε ψαλμούς ύμνους, τραγούδια και πνευματική. Είναι για το τραγούδι και κάνει μελωδία στις καρδιές μας στον Κύριο. Πρόκειται για παρακαλώντας το Θεό με το θόρυβο και τη χαρούμενη καρδιά συντετριμμένη. Και σίγουρα δεν είναι για κριτική προτίμηση κάποιου άλλου στη μουσική (ακόμα κι αν είναι «Χώρα»).
Tracy Henness
