Η ατελείωτη τυμπανισμός στηλιτεύοντας τους μισθούς και τις απολαβές που καταβάλλονται σε στελέχη των επιχειρήσεων που μετοχών και τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα δεν είναι μόνο εξοργιστικά, αλλά δεν είναι αμαρτωλό. Οι ηγέτες της Εταιρικής καταβάλλεται ανάλογα με την απόδοση των δραστηριοτήτων της εταιρείας και την αύξηση της αξίας της μετοχής της. Οι ιδιοκτήτες της εταιρίας (οι μέτοχοι) να καθορίζει το ποσό των κερδών τα οποία καταβάλλονται σε εκείνους που διοικούν την επιχείρηση για λογαριασμό τους. Αν δεν εκτελούν, έχουν αντικατασταθεί από κάποιον που θα λαμβάνει αποφάσεις και οδηγία θέμα, το οποίο θα μειωθεί το κόστος αυξάνοντας παράλληλα την παραγωγικότητα, αύξηση του μεριδίου αγοράς, την εισαγωγή νέων προϊόντων, την άρση των εμποδίων για την ανάπτυξη, προκειμένου η εταιρεία να δημιουργήσει όσο το δυνατόν περισσότερο κέρδος . Εάν μια εταιρεία κάνει ένα μετά από φόρους κέρδη των 100 εκατομμυρίων δολαρίων στις πωλήσεις των 3 δισ. δολαρίων (3000 εκατ. ευρώ)? Αυτό αντιπροσωπεύει μόνο το 3% κέρδος. Αν οι ιδιοκτήτες της εταιρείας που καταβάλλονται στον Διευθύνοντα Σύμβουλο 3 εκατομμύρια δολάρια ετήσιο μισθό (που ήδη αντιπροσωπεύει τα προ φόρων δαπάνες της εταιρείας) και να αποφασίσει να δώσει στο πρόσωπο ένα επιπλέον $ 1 εκατ. ευρώ σε μπόνους (1% των κερδών), γεγονός που αφήνει 99 % του κέρδους γι 'αυτούς που ποτέ δεν έκανε μια απόφαση, ποτέ δεν διαπραγματεύθηκε τις συμβάσεις, δεν έκανε ποτέ μια πώληση, ποτέ κοπεί κανένα κόστος. Ο Ιησούς ασχολείται με το ζήτημα της αποζημίωσης σε ματ. 20 . Λέει μια ιστορία για έναν αγρότη που χρειάζονται εργάτες για τη συγκομιδή των καλλιεργειών του. Ο αγρότης προσέλαβε άνδρες στις 6:00 π.μ., 09.00 π.μ., 12:00 μ.μ., 3:00 μ.μ. και 6:00 μ.μ.. Πρόσφερε να πληρώσει τους άνδρες προσληφθεί στις 6:00 π.μ., ένα μισθούς ημέρες (ένα δηνάριο) και σε καθεμία από τις άλλες ομάδες που προσφέρθηκαν να πληρώσουν τον «ό, τι είναι σωστό». Στο τέλος της ημέρας, είπε στον επιστάτη να πληρώσουν τα άτομα που ξεκινούν με την τελευταία ομάδα στην πρώτη. Έδωσε σε κάθε ομάδα το ίδιο ποσό - 1 δηνάριο. Οι άνδρες που εργάστηκε από την πρώτη διαμαρτυρήθηκε ότι έλαβε την ίδια όπως και τα υπόλοιπα αν και εργασίας μέσα από την ζέστη της ημέρας. Ο ιδιοκτήτης απάντησε σε ένα από αυτά (είχαν έναν πράκτορα της διαπραγμάτευσης και τον έστειλε να διαμαρτυρηθούν), «Φίλε, εγώ κάμνω κανένα λάθος? Δεν συμφωνείτε μαζί μου για ένα δηνάριο; (14) «Πάρτε ό, τι είναι δικό σας και να πάτε, αλλά θα ήθελα να δώσει σε αυτό το τελευταίο άτομο το ίδιο με σας. (15) «Δεν είναι νόμιμο για μένα να κάνω αυτό που θέλω με αυτό που είναι δικό μου; Ή μήπως το μάτι σας ζηλεύουν επειδή είμαι γενναιόδωρος; Σε αυτήν την ιστορία του Ιησού δίνει ένα παράδειγμα του φθόνου και της τάξης Είναι εναντίον της. Όταν ένα διοικητικό συμβούλιο μιας εταιρείας να επιλέξουν να είμαστε γενναιόδωροι με τα στελέχη για εργαζόμαστε σκληρά για να δημιουργήσει πλούτο για τον ιδιοκτήτη (ες)?. Αυτή είναι η δουλειά κανενός πόσο τους πληρώσει τα χρήματα ανήκει στους ιδιοκτήτες και είναι δικό τους για να σχέση με ό, τι θέλουν. Envy (απληστία) είναι αμαρτία, όπου και όποτε αυτό συμβαίνει. Σοσιαλισμός εξαπατά όσους δεν έχουν στη σκέψη ότι αν είναι αγανακτισμένοι και πικρή σε όσους έχουν κάνει, ότι η ζωή τους θα είναι καλύτερη. Με γκρεμίζει τους πλούσιους, ούτε ένα δολάριο περισσότερο προστίθεται στους φτωχούς. Στην πραγματικότητα, όπως η πλούσια χάσουν τα πλούτη τους, οι θέσεις εργασίας εξαφανίζονται, φιλανθρωπικά ιδρύματα είναι απένταρος, και που πραγματικά έχουν ανάγκη είναι στερημένος από βοήθεια!
